|
Een interactieve panoramafoto, ookwel VR-photo of Immensive-photo genoemd, kan worden omschreven als een panoramische foto (met een beeldhoek groter dan 180° horizontaal) die wordt weergegeven in een viewer waarmee het mogelijk wordt om zelf binnen de foto te navigeren en de kijkhoek aan te passen.
De foto moet ook veranderen van perspectief op het moment dat er genavigeerd wordt. Viewers die gebruik maken van het scrollen van een foto, worden over het algemeen niet gezien als VR-fotografie.
In 1991 kondige Apple Computers de lancering van een multimediaplayer, genaamd Quicktime, aan. Sinds de lancering is Quicktime een populaire mediaspeler geworden die op vele plekken op het Internet wordt gebruikt voor het afspelen van (streaming) video, audio en andere multimediacontent.
In 1994 is VR gepresenteerd als een onderdeel van Quicktime. Met de komst van QTVRAS (Quicktime VR Authoring Studio) werd het mogelijk om VR foto's te maken, te bewerken en te pubiceren op het Internet. Cubische QTVR wordt ondersteund sinds Quicktime 5. Het idee achter VR-fotografie was dat het mogelijk moest zijn om meerdere foto's aan elkaar te plakken doormiddel van computerbewerkingen waardoor een panoramafoto van 360° kan ontstaan. Dit inplaats van het gebruik van een speciale camera.
Binnen de VR-fotografie onderscheiden we verschillende soorten van projectie. Voor de ontwikkeling van deze verschillende soorten gebruikt men over het algemeen ook verschillende soorten hardware. In totaal zijn VR-foto's onder te verdelen in 4 verschillende categorieen.
Om een panoramafoto te maken moeten meerdere foto's aan elkaar gezet worden. Het aan elkaar zetten van verschillende afbeeldingen wordt 'Stitchen' genoemd. Kortgezegd worden de afbeeldingen dus aan elkaar genaaid om zo een panoramafoto te creeën.
Bij alle verschillende vormen van panoramafotografie zijn de volgende factoren van groot belang:
1. Maak de foto's in volledig manuele modus van het toestel
2. Probeer zo veel mogelijk een automatische witbalans te vermijden.
3. Maak, bij fotografie van een 360x180º-panoramafoto gebruik van een statief en een panoramakop.
Om de verschillende vormen van projectie te bereiken zijn over het algemeen specifieke oplossingen qua hardware nodig.
Fisheyelenzen zijn erg populair bij panoramafotografie. Door de zeer grote openingshoek van deze lenzen is het mogelijk om een volledige scene met 3 tot 8 foto's vast te leggen. Om daadwerkelijk met 3 foto's een volledige bolvormige foto te maken is het van belang dat men gebruik maakt van een 35mm film- of fullframe digitale reflexcamera met daarbij een 8mm circulaire fisheyelens.
De meest gebruikte combinatie voor het maken van panoramafoto's is daar en tegen een Nikon Coolpix met een Fisheye-voorzet lens. Deze fisheyelensen zijn circulair en hebben en openingshoek van 183º. Theoretisch is het dus mogelijk om met 2 foto's een volledige scene vast te leggen maar meestal wordt de zoomfunctie van gebruikt om een hogere kwaliteit te halen. Tegenwoordig schakelen steeds meer fotografen over op een DSLR-camera met daarbij een Sigma 8mm Fisheye of een Nikon 10.5 fullframe fisheye. |
|||||



Over panoramafoto's 